سنسور اکسیژن یا سنسور لاندا

سنسور اکسیژن یا سنسور لاندا

جهت کنترل آلایندگی CO به صورت حلقه بسته از سنسور اکسیژن یا سنسور لاندا استفاده می شود.  این سنسور در مسیر دود خروجی روی منیفولد دود یا لوله اگزوز نصب می گردد. در بعضی از موتورها یک سنسور اکسیژن قبل از کاتالیست نصب می گردد که به آن سنسور اکسیژن بالادستی و یکی بعد از کاتالیست نصب می شود که به آن سنسور اکسیژن پایین دستی گفته می شود. این سنسورها معمولاً از دی اکسید زیرکونیوم هستند که سطوح داخلی و خارجی آن توسط لایه نازکی از پلاتینیوم پوشش داده شده است. پلاتینیوم به عنوان یک کاتالیست کوچک روی لایه سرامیکی سنسور عمل می کند.

شکل زیر موقعیت نصب و ساختمان سنسور اکسیژن یا سنسور لاندا نشان می دهد.

 

نحوه عملکرد این سنسور بدین صورت است که در صورت اختلاف تعداد مولکول های اکسیژن بر روی لایه داخلی و خارجی سنسور اکسیژن لایه دی اکسید زیرکونیوم یا لایه سرامیکی، یونیزه شده و باعث ایجاد اختلاف پتانسیلی بین لایه های داخلی و خارجی می گردد.

چنانچه مخلوط سوخت و هوا غنی باشد ولتاژ خروجی این سنسور بین 800 تا 1000 میلی ولت می باشد و چنانچه مخلوط سوخت و هوا رقیق باشد ولتاژ خروجی این سنسور در حدود 100 میلی ولت است. با توجه به شکل زیر در محدوده نسبت استوکیومتری یا لاندای 1 ولتاژ خروجی این سنسور بین 450 تا 500 میلی ولت می باشد.

 

 

دمای مناسب جهت عملکرد مطلوب این سنسور بالاتر از 250 درجه سانتی گراد می باشد. لذا به جهت آنکه عملکرد این سنسور در لحظه روشن نمودن موتور نیز مطلوب باشد، گرمکنی در درون آن نصب می شود. با استفاده از این گرمکن 25 تا 30 ثانیه پس از روشن نمودن سوئیچ  و موتور دمای سنسور اکسیژن به حد مناسب رسیده و عملکرد مطلوب آن آغاز می شود.

منبع: کتاب تعمیرکار برق خودرو

گروه فنی مهندسی ایمگ