استفاده از مکانیزم های مختلف فرمان نسبت متغیر در سیستم های فرمان خودروهای امروزی امری اجتناب ناپذیر می باشد. در سیستم فرمان نسبت تبدیل بین دست راننده و زاویه فرمان چرخ های خودرو حدود ۲۰ می باشد و این موضوع بیانگر این مطلب است که به ازای هر 20 درجه دوران غربیلک فرمان، زاویه فرمان چرخ ها یک درجه خواهد بود در حالیکه نیروی دست راننده 20 برابر خواهد شد.
از طرفی رانندگی و قابلیت مانورپذیری خودرو در شرایط مختلف نیازمند تغییر در این نسبت می باشد. به طور مثال در هنگام پارک کردن خودرو بهتر است که نسبت فرمان خودرو به اندازه ای کم شود که بتوان با کمترین تاخیر و اتلاف زمان نسبت به پارک خودرو اقدام کرد که البته با کم شدن نسبت فرمان، مقدار زاویه فرمان چرخ ها افزایش می یابد ولی نیروی مورد نیاز برای فرمان دهی کاهش می یابد که باعث ایجاد درد در عضلات راننده خواهد شد.
از طرفی در سرعت های زیاد مطلوب این است که نسبت فرمان افزایش یابد تا حساسیت فرمان یا اصطلاحا تیزی فرمان کاهش یافته و قابلیت مانورپذیری خودرو در سرعت های بالا ارتقاء یابد که البته در این حالت با افزایش نسبت فرمان، نیروی مورد نیاز برای فرمان دهی کاهش می یابد که این موضوع برای فرمان دهی در سرعت های بالا مطلوب نمی باشد.
لذا استفاده از سیستم های فرمان نسبت متغیر باعث تغییر در نسبت فرمان می شود به نحوی که با تغییر در ساختار مکانیکی چرخ دنده شانه ای و تغییر گام آن می توان نسبت های فرمان متفاوتی را ایجاد کرد و از طرفی با استفاده از سیستم های کمکی فرمان هیدرولیکی یا الکتریکی می توان نیروی مورد نیاز جهت فرمان دهی در شرایط مختلف را بهبود داد تا دو موضوع جابجایی که باعث خستگی راننده می شود و نیرو که باعث ایجاد درد در عضلات راننده می شود را بهبود بخشید.

این مطلب را حتما بخوانید  جعبه فرمان هیدرولیکی خودرو
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
فهرست