کویل و ساختمان داخلی آن

کویل و ساختمان داخلی آن

کویل در حقیقت ترانسفورماتور افزاینده می باشد که برق فشار ضعیف 12 ولت باتری را به برق فشار قوی بین 5000 تا 20000 ولت جهت ایجاد جرقه در محفظه احتراق تبدیل می کند. شکل زیر کویلی را به همراه اجزای آن نشان می دهد.

به دلیل اینکه بیشتر حرارت تولید شده در کویل مربوط به سیم پیچ اولیه می باشد، آن را روی سیم پیچ ثانویه می پیچند تا حرارت به راحتی به هوای محیط منتقل شود و برای اینکه این حرارت به سیم پیچ ثانویه منتقل نشود بین سیم پیچ اولیه و ثانویه معمولا کاغذ عایق قرار می دهند. قطر سیم آن در حدود یک میلیمتر و جنس آن از مس می باشد.

تعداد حلقه های این سیم پیچ بین 250 تا 350 حلقه بوده و مقاومت کل این سیم پیچ در حدود 3 اهم است. این سیم پیچ روی هسته کویل و زیر سیم پیچ اولیه پیچیده می شود و بین هسته و سیم ثانویه معمولا عایق کاغذی قرار می گیرد. جنس سیم آن از مس و دارای قطری در حدود یک دهم میلیمتر می باشد. تعداد حلقه های این سیم پیچ بین 15000 تا 30000 حلقه می باشد. نسبت حلقه های سیم پیچ ثانویه به سیم پیچ اولیه بین 1به 50 تا 1 به 150 می باشد.

برای افزایش قدرت مغناطیسی سیم پیچ اولیه از هسته آهنی در کویل استفاده می گردد. جنس هسته کویل از فولاد نیکل منگنز دار بوده و باید به گونه ای باشد که هنگام قطع جریان سیم پیچ اولیه به راحتی خاصیت مغناطیسی خود را از دست بدهد.

اگر هسته کویل به صورت یک تکه ساخته شود درون آن جریان های گردابی نا خواسته ای بوجود می آید. این جریان های گردابی همانند گردابه هایی است که در جریان آب بوجود می آید. وجود جریان های گردابی درون هسته باعث داغ شدن هسته، اتلاف انرژی و کاهش راندمان کویل می شود. برای جلوگیری از این مشکل هسته کویل را به صورت ورقه ورقه می سازند. بطوری که ورقه ها دارای ضخامت 5. تا 1.1 میلی متر و پهنای 1 سانتی متر می باشند.

لازم به ذکر است که این صفحات توسط لاک یا پلاستیک نازک نسبت به یکدیگر عایق می شوند و مطابق شکل زیر  به صورت یک دسته ورقه ورقه در کنار هم قرار می گیرند. در این صورت جریان گردابی در این ورقه ها به مراتب کمتر از هسته یک تکه می باشد و داغ شدن هسته، اتلاف انرژی و کاهش راندمان کویل کمتر می گردد.

منبع: کتاب تکنولوژی مکانیک خودرو

گروه فنی مهندسی ایمگ