انواع سیستم ترمز خودرو ( بخش اول)

 

براي كنترل سرعت و حفظ پايداری خودرو از سيستم ترمز استفاده می شود.سیستم ترمز به دو صورت كلی

  • سيستم ترمز كاسه ای
  • سیستم ترمز ديسكی
    استفاده شده است و با تبديل انرژی جنبشی چرخ ها به انرژی گرمايی ، سرعت چرخ ها و نهايتاً سرعت خودرو را كاهش می دهد .

سيستم ترمز كاسه ای

اين نوع سيستم ترمز در شكل (1) ملاحظه می شود.

1-جهت دوران کاسه چرخ   2-پیستون   3-سیلندر ترمز داخل چرخ    4-کفشک ترمز   5-کفشک فشاری   6-کفشک کششی   7-فنر برگرداننده کفشک   8-لنت   9-عکس العمل نیروی ترمزی روی کفشک ها  10-تکیه گاه  11-کاسه چرخ

شکل-1 ساختمان  سیستم ترمز کاسه ای

با اعمال نيرو به پدال ترمز ، مايع هيدروليك ترمز به پيستون های (2) سيلندر ترمز درون چرخ (3) نيرو اعمال كرده و پيستون ها به سمت خارج حركت می كنند و باعث درگيری لنت های چسب يا پرچ شده برروی كفشك ها به كاسه چرخ (11) می شود . از اينرو بين لنت ها و كاسه چرخ نيروی اصطكاك ايجاد می شود كه باعث كاهش تدريجی سرعت كاسه چرخ و درنتيجه چرخ و خودرو می شود .
هنگامی كه راننده پدال ترمز را رها می كند فنرهای برگرداننده (7) ، كفشك ها را به حالت عادی خود بازگشت داده و با جداشدن لنت ها از كاسه چرخ ، ترمز گيری پايان می يابد .
بايد توجه نمود كه در حركت رو به جلو مطابق شكل (1) ، نيروی عكس العملی اصطكاك وارد بر لنت ها باعث افزايش نيروی ترمزی در لنت سمت راست و كاهش نيروی ترمزی در لنت سمت چپ می گردد ، از اين رو افزايش نيروی ترمزی در لنت سمت راست را خاصيت Servo-Action می نامند و بنابراين سايش در لنت سمت راست زيادتر می شود .
در حرکت  به سمت عقب این مطلب برعكس می شود ، یعنی با توجه به شکل (1) نیروی ترمزی در لنت سمت چپ زیادتر و سایش آن نیز کمتر از لنت  سمت راست می باشد .
خاصيت servo-action از ديدگاه تقويت نيروی ترمزی و كمك به پای راننده مطلوب است ، ولی از ديد اينكه ممكن است بعد از رها شدن پدال ترمز همچنان ترمزگيری ادامه يافته و باعث ناپايداری خودرو شود ، نامطلوب می باشد . از این رو با استفاده از سیستم ترمز دیسکی ، خاصیت servo-action از بین رفته و پایداری بهتری در زمان ترمزگیری حاصل می شود .

این مطلب را حتما بخوانید  ارائه روشی جهت آشکارسازی خطای اتصال کوتاه در مدارهای راه انداز شیرهای الکتروهیدرولیکی سیستم ترمز ضد قفل (ABS)

 سيستم ترمز ديسكی

اين نوع سيستم ترمز در شكل (2) ملاحظه می گردد .

ساختار ترمز ديسكي

1- ديسك ترمز 2- كاليپر ترمز 3- مجرای ورود مايع هيدروليك ترمز 4- گردگير پيستون 5- درزبند برای انجام آب بندی و همچنين عامل برگشت پيستون 6- پيستون 7- لنت 8- پين نگهدارنده لنت

شكل2- ساختار سیستم ترمز ديسكی

با اعمال نيرو به پدال ترمز مايع هيدروليك ترمز از مجراي (3) وارد سيلندر ترمز كاليپر (2) شده و پيستون ها (6) نيز نيرو را به لنت ها (7) اعمال نموده و لنت ها با ديسك ترمز (1) تماس حاصل كرده و باعث ايجاد نيروی اصطكاك بين لنت و ديسك می گردد و اين نيروی اصطكاك باعث كاهش تدريجی سرعت ديسك ترمز چرخ و نهايتاً خودرو می گردد .
بعد از اينكه راننده پدال ترمز را رها مي كند ، فشار مايع هيدروليك ترمز كاهش يافته و لاستيك آ ب بندی كننده (5) اندكی پيستون را به عقب مي كشد و باعث حذف نيروي عمودی بر  لنت ها مي گردد . از اين رو نيروي اصطكاك حذف شده و ترمزگيری خاتمه می يابد .
بايد توجه نمود كه در ترمزهای ديسكی بعد از پايان ترمز گيری ارتباط بين لنت ها و ديسك ترمز قطع نمی شود ، فقط نيروی عمودی برروی لنت ها حذف می شود و باعث حذف نيروی اصطكاك می گردد ، لذا تنظيم فاصله بين لنت و ديسك (رگلاژ كردن) براي اين نوع سيستم ترمز مفهومی ندارد ، از طرفی خاصيت servo-action در اين نوع ترمز وجود نداشته ، لذا برای ترمزگيری به نيروی زيادی نياز می باشد كه با بزرگتر در نظر گرفتن قطر پيستون ها (6) ، اين موضوع نيز بهبود می يابد .
در خودروهای امروزی معمولاً  سیستم ترمز كفشكی يا كاسه ای در چرخ های عقب و ترمز ديسكی در چرخ هاي جلو و در خودروهاي پيشرفته تر تمامي چرخ ها را به  سیستم ترمز ديسكی مجهز می كنند ، به خصوص اگر خودرو مجهز به سيستم ترمز ضد قفل[1]( ABS) باشد ، مطلوبتر است كه در همه چرخ ها از ترمز ديسكي استفاده شود تا خاصيت servo-action اختلالی در كار سيستم ABS ايجاد نكند . [1] Anti- lock Brake system

این مطلب را حتما بخوانید  وظیفه میله ضد غلتش در سیستم تعلیق چیست؟

نویسنده صیاد نصیری

گروه فنی مهندسی اِیمِگ

برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
فهرست